ما مهندسان گاهی اوقات فناوری‌ها، روش‌ها و رویکردهایی را برای حل مسائل پیشنهاد می‌کنیم، چون در اعماق وجودمان می‌خواهیم آن‌ها را در رزومه‌مان داشته باشیم، نه به این دلیل که بهترین راه‌حل برای مسئله هستند. چنین تصمیم‌هایی به ندرت نتایج خوبی به دنبال دارند.

بهترین چیز برای مسیر شغلی‌ات، مجموعه‌ای طولانی از مشتریان خوشحال است که مشتاق‌اند تو را به دیگران توصیه کنند، چون در حق آن‌ها و پروژه‌شان درست عمل کرده‌ای. این اعتبار مثبت به‌مراتب ارزشمندتر از جدیدترین ابزار براق، زبان برنامه‌نویسی نوظهور، یا پارادایم تازه است. البته که به‌روز ماندن با روندها و فناوری‌های جدید مهم، و حتی حیاتی است، اما این نباید به بهای مشتری تمام شود.

به یاد داشته باش که وظیفه‌ای امانت‌دارانه داری. به‌عنوان یک معمار، سلامت سازمان به تو سپرده شده و انتظار می‌رود که از هرگونه تعارض منافع پرهیز کنی و وفاداری کاملت را به سازمان نشان دهی. اگر پروژه‌ای که در آن هستی به‌اندازه کافی نوآورانه یا چالش‌برانگیز نیست و با نیازهای شغلی فعلی‌ات همخوانی ندارد، پروژه‌ای را پیدا کن که این ویژگی‌ها را داشته باشد.

اگر نتوانستی چنین کاری بکنی و مجبور به حضور در چنین پروژه‌ای شدی، تو و همه‌ی افراد دیگر زمانی خوشحال‌تر خواهید بود که فناوری مناسب برای مشتری را انتخاب کنید، نه برای رزومه‌ات. اغلب مقاومت در برابر استفاده از راه‌حل‌های جدید و جذاب حتی وقتی مناسب موقعیت نیست، دشوار است.

با انتخاب راه‌حل درست، تیم پروژه خوشحال‌تر خواهد بود، مشتری راضی‌تر خواهد بود و در مجموع فشار و استرس کمتری وجود خواهد داشت. این وضعیت معمولاً فرصتی به تو می‌دهد تا عمیق‌تر با فناوری‌های موجود آشنا شوی یا در زمان خودت سراغ یادگیری فناوری‌های جدید بروی. یا حتی آن کلاس نقاشی که همیشه می‌خواستی بروی را شرکت کنی. خانواده‌ات هم از این بابت خوشحال خواهند شد—تغییرت را وقتی به خانه می‌رسی احساس خواهند کرد.

همیشه نیازهای بلندمدت مشتری را بر نیازهای کوتاه‌مدت خودت مقدم بدار؛ در این صورت هیچ‌گاه اشتباه نخواهی کرد.

نویسنده: Nitin Borwankar

نیتین بوروَنکار در اوایل دهه ۹۰ در شرکت‌های Ingres و Sybase فعالیت داشت. او در توسعه‌ی برخی از نخستین برنامه‌های تحت وب با پایگاه‌داده، با استفاده از SybPerl و OraPerl نقش داشت و پس از آن در زمینه‌ی Java سازمانی (Enterprise Java) نیز پیشگام بود. او یکی از شرکت‌کنندگان فعال در فرایند استانداردسازی New-EDI در IETF برای تبادل داده الکترونیکی (EDI) در اینترنت بود. از سال ۱۹۹۴ به‌عنوان مشاور و پژوهشگر مستقل فعالیت می‌کند و تمرکز او بر داده‌های سازمانی، یکپارچه‌سازی، و پیام‌رسانی است.
علایق کنونی او شامل طراحی شِماهای پایگاه‌داده برای اپلیکیشن‌های تگ‌گذاری (folksonomy) در سازمان و مسائل پایگاه‌داده‌ای مربوط به شبکه‌های اجتماعی با کاربردهای سازمانی است. او عضو گروه سیاست‌گذاری در پروژه‌ی Data Portability است و وظیفه‌ی تدوین پیش‌نویس‌های اولیه‌ی قالب‌های توافق‌نامه کاربری (EULA) را بر عهده دارد که به حقوق داده‌های کاربران احترام می‌گذارند. نوشته‌های او در مورد پایگاه‌داده در سایت GigaOm.com منتشر شده‌اند و در وبلاگ http://tagschema.com نیز می‌نویسد. او دارای یک اختراع ثبت‌شده در زمینه‌ی پیام‌رسانی برای همکاری در مرزهای اعتماد است.